Podczas Mszy Świętej kapłan w określonych momentach kropi wodą jako obrzędowy akt oczyszczenia i błogosławieństwa. Woda ta nazywana jest wodą święconą, czyli wodą pobłogosławioną przez kapłana lub biskupa do użytku w obrzędach i ceremoniach religijnych.
Kapłan może pokropić wodą święconą na początku Mszy Świętej, gdy wchodzi do kościoła — na pamiątkę naszego chrztu i jako symbol oczyszczenia z grzechu. Kapłan może także pokropić wodą święconą zgromadzonych podczas aktu pokuty jako znak żalu i prośbę o Boże miłosierdzie.
Innym częstym momentem na pokropienie wodą święconą jest asperges — obrzęd sprawowany przed Mszą Świętą w niedziele i przy innych szczególnych okazjach. Podczas asperges kapłan lub ministrant niesie naczynie z wodą święconą i kropi nią zgromadzenie, śpiewając antyfonę "Asperges me" ("Pokropisz mnie").
Dlaczego kapłan miesza wodę z winem?
Podczas celebracji Eucharystii kapłan wlewa niewielką ilość wody do wina przed konsekracją. Ten obrzędowy akt zmieszania wody z winem znany jest jako "obrzęd łamania" i ma znaczenie zarówno symboliczne, jak i praktyczne.
Zmieszanie wody z winem podczas obrzędu łamania symbolizuje jedność człowieczeństwa i bóstwa Chrystusa. Wino przedstawia Boską naturę Chrystusa, a woda — Jego naturę ludzką. Mieszając oba, kapłan uznaje i celebruje zjednoczenie tych dwóch natur w Chrystusie.
Praktycznie rzecz biorąc, dodanie wody do wina ułatwia udzielanie konsekrowanego wina zgromadzonym, zwłaszcza gdy Komunię Świętą przyjmuje wielu ludzi.
Mieszanie wody i wina ma także korzenie historyczne i biblijne. W pierwotnym Kościele wino często mieszano z wodą przed podaniem, aby zapobiec upiciu się i oczyścić wino. Ponadto w Starym Testamencie wodę często mieszano z winem jako symbol radości i obfitości.
